W pracy z dziećmi najważniejsze jest dla mnie zrozumienie, co stoi za ich zachowaniem i codziennymi trudnościami. To, że dziecko nie lubi określonych dźwięków, unika dotyku, jest ciągle w ruchu, szybko się męczy, ma trudność z koncentracją czy wykonywaniem niektórych czynności, może mieć różne przyczyny. Dlatego podczas spotkań uważnie obserwuję jego reakcje, sposób poruszania się, podejmowania aktywności i radzenia sobie z bodźcami.

Integracja sensoryczna jest dla mnie przede wszystkim pracą poprzez ruch, doświadczenie i dobrze dobraną zabawę. Zajęcia dostosowuję do możliwości i aktualnych potrzeb dziecka – tak, aby były dla niego jednocześnie wartościowym wyzwaniem i czymś, w co chce się zaangażować.

Nie zależy mi na tym, aby dziecko po prostu „wykonało ćwiczenie”. Ważniejsze jest dla mnie, aby stopniowo poznawało swoje możliwości, nabierało pewności siebie i doświadczało, że potrafi poradzić sobie z tym, co wcześniej było dla niego trudne.

W gabinecie jest więc miejsce na ruch, eksperymentowanie, śmiech, czasem na chwilę wyciszenia, a przede wszystkim na indywidualne podejście do dziecka. Każde z nich odbiera świat trochę inaczej – moim zadaniem jest znaleźć taki sposób pracy, który pozwoli mu jak najlepiej wykorzystać jego własny potencjał i przełoży się na większy komfort w codziennym funkcjonowaniu.